Aslında elinize ne geçiyor
Facebook'tan kaydedilen bir fotoğraf, en uzun kenarı en fazla 2048 piksel olan bir JPEG dosyasıdır ve içindeki ayrıntı miktarına göre aşağı yukarı 70 ile 250 KB arasında yer kaplar. Genel bir sayfadan rastgele alınan üç fotoğraf 1638×2048, 2048×2048 ve 2048×1152 olarak döndü — uzun kenar sabit, oran ise yüklenen neyse odur.
Bu, Facebook'un herkese açık gösterim için sakladığı en büyük kopyadır ve bu araç size onu verir. Yolda hiçbir şey büyütülmez, yeniden sıkıştırılmaz, üzerine damga konmaz.
Hangi fotoğraf bağlantıları çalışır
Yukarıdaki kutuya şunlardan herhangi birini yapıştırın:
- fotoğraf açıkken adres çubuğu, ki
facebook.com/photo?fbid=…biçiminde görünür - telefon uygulamasındaki paylaşma menüsünden Bağlantıyı kopyala, ki
facebook.com/share/p/…gibi kısa bir adres üretir ve neyi gösterdiğine dair hiçbir şey söylemez - arama sonuçlarında görülen uzun biçim
facebook.com/<sayfa>/photos/… - hikâyeye konmuş bir fotoğraf, ki onunla hikâye aracı ilgilenir — o araç sıranın ilkini değil, bağlantınızın adını verdiği kartı alır
Fotoğraf bir albümün içindeyse albüm bağlamı dikkate alınmaz: iki ayrı albümden açılan aynı görüntü tek bir görüntüdür ve iki yoldan da aynı dosyayı alırsınız.
Araç neden fotoğrafın kendi sayfasını açıyor
Tam kopya ile küçük bir önizleme arasındaki fark burada belirleniyor ve bunu anlamaya değer, çünkü başka araçların nerede yanıldığını açıklıyor.
Fotoğraf içeren bir gönderi o fotoğrafı iki kez taşır: bir kez akışta gördüğünüz, genişliği 640 piksel dolayındaki görüntü olarak, bir kez de fotoğrafın kendi sayfasına yapılan gönderme olarak. Küçük kopya, daha büyüğü istenebilecek bir dosya değildir — ölçüler bağlantının içine yazılmış ve imzalanmıştır, dolayısıyla sayıları elle değiştirmek daha büyük bir görüntü değil, sunucunun reddettiği bir adres üretir.
Bu yüzden bir gönderi ya da paylaşma bağlantısı yapıştırdığınızda araç, gönderinin hangi fotoğrafla ilgili olduğunu okur ve o fotoğrafın sayfasını açar; çünkü tam sürümü taşıyan tek sayfa orasıdır. Bir saniye fazladan sürer ve 640 piksel ile 2048 arasındaki farkın tamamı budur.
Neden hiçbir zaman özgün dosya değil
Hiçbir indirme aracı size dosyayı fotoğraf makinesinden çıktığı hâliyle veremez; tersini söyleyen, yapmadığı bir şeyi anlatıyordur. Facebook her görüntüyü yüklenir yüklenmez yeniden kodlar: kendi sınırına küçültür, kendi kalitesine sıkıştırır ve özgün dosyayı atar. Sunucularda kalan işlenmiş kopyadır ve hesabın dışındaki birinin alabileceği en fazlası odur.
Neredeyse her iş için — yeniden paylaşmak, küçük boyda bastırmak, size gönderilen bir şeyi saklamak — 2048 piksel fazlasıyla yeter. Özgün dosya gerçekten gerekiyorsa onu paylaşan kişiden isteyin.
Bağlantı .png diyor, inen dosya .jpg
Ara sıra bir fotoğrafın adresi .png ile biter ama size ulaşan dosya JPEG olur. Bu, iki taraftan da bir yanlışlık değildir: Facebook görüntüyü yüklendiği adla saklar, sunarken dönüştürür ve bu dönüşümü adda değil bağlantının içinde duyurur.
Bu araç dosyanın ne diye anıldığını değil gerçekte ne gönderildiğini okur, böylece dosyanızın uzantısı içeriğiyle uyuşur. .png adını taşıyan bir JPEG bazı programlarda açılır, bazılarında açılmaz; bu da birine devredilmesi rahatsız edici bir durumdur.
Dosyanın taşımadıkları
Facebook, yükleme sırasında fotoğrafa gömülü üstverileri siler ve sizin kaydettiğiniz kopya bu zaten temizlenmiş sürümden gelir. Üç dosyada bakıldı: EXIF bloğu yok, XMP yok, renk profili yok. Uygulamada bunun anlamı şudur:
- fotoğraf makinesi bilgisi yok — marka, model, objektif, enstantane hızı ve ISO değeri gitmiştir
- konum yok — GPS koordinatları yüklemede silinir ve indirilmiş bir kopyadan geri getirilemez
- çekim tarihi yok — dosyadaki tarih, fotoğrafın çekildiği gün değil sizin indirdiğiniz an olacaktır
- renk profili yok — renkler sıradan sRGB olarak okunur, tarayıcılar ve telefonlar zaten bunu varsayar
Bunlardan birine ihtiyacınız varsa, fotoğrafı çeken kişide kendi özgün dosyasında hâlâ duruyordur.
Bilgisayarda, üç tıklamada
Fotoğrafı akışın içinde kalmak yerine görüntüleyiciyi dolduracak biçimde açın: tarayıcınızdaki adres photo?fbid= içermelidir. O adresi kopyalayın, yukarıya yapıştırın ve dosyayı seçin. Bunun yerine akıştaki görüntüye sağ tıklamak genellikle 640 piksellik kopyayı kaydeder; ekranda düzgün görünür, başka her yerde hayal kırıklığı yaratır.
Bir arama sonucundan geldiyseniz ve adres facebook.com/<sayfa>/photos/… biçimindeyse o da çalışır. Önce temizlemeniz gerekmez: Facebook'un ve telefonunuzun eklediği izleme parametreleri dikkate alınmaz.
Telefonda
Telefonda görüntüye uzun basmak yerine indirme aracı kullanmanın nedeni, kaydetme seçeneğinin her zaman çıkmaması ve çıktığında bazı uygulamaların tam kopya yerine ekran boyutunda bir kopya vermesidir.
Fotoğrafı açın, paylaşma düğmesine dokunun, Bağlantıyı kopyala deyin ve buraya yapıştırın. Dosya her zamanki indirilenler klasörüne iner, iPhone'da oradan Fotoğraflar'a taşıyabilirsiniz. Kurulacak bir şey yok ve hiçbir yere giriş yapmıyorsunuz.
Bir bağlantı çalışmadığında
Neredeyse bütün başarısızlıkları üç şey açıklar ve bunlar onarılmaktan çok tanınmayı gerektirir:
- Gönderi artık yok. Fotoğraflar silinir, sayfalar kapanır, hesaplar kapatılır. Ortadan kalkmış bir şeyin bağlantısı bu taraftan onarılamaz — tarayıcıda açın, aracın gördüğünün tıpatıp aynısını görürsünüz.
- Bağlantı yanında metinle geldi. Bazı telefonlarda paylaşma menüsü adresle birlikte açıklamayı da kopyalar. Hiçbir şey olmuyorsa bağlantının tamamını ve yalnızca bağlantıyı yapıştırdığınızdan emin olun.
- Bu bir profil bağlantısı, fotoğraf bağlantısı değil. Birinin sayfasına giden bağlantı bir görüntüyü değil bir insanı adlandırır. Önce fotoğrafı açın, sonra kopyalayın.
Facebook ayrıca sayfalarının içini haber vermeden yeniden düzenler ve bu türden herhangi bir aracın bir gün çalışmaz olmasının dürüst nedeni budur. Öyle olduğunda onarım bizim tarafımızdadır, sizin hatanız değil.
Neyi saklayabilirsiniz, neyi yayımlayabilirsiniz
Bir kopya kaydetmek görüntünün kime ait olduğunu değiştirmez. Bir fotoğraf onu çekene aittir ve Facebook'a konması onu kamuya mal etmez — bu, Facebook'a bir lisans verir, size değil.
Bir şeyi kendiniz için saklamak olağandır ve tartışma yaratmaz: bir arkadaşınızın paylaştığı sizin fotoğrafınız, bir tarif kartı, üstünde adres yazan bir afiş, kendi yaptığınız bir görsel. Başkasının fotoğrafını kendi adınızla yeniden yayımlamak ise ayrı bir iştir ve şikâyetler ondan doğar. Bu çizginin nerede geçtiğine dair uzun yazı fotoğraflar için de videoda olduğu gibi geçerlidir.